Wat bokstherapie zichtbaar maakt voordat je er woorden voor hebt

In bokstherapie begint het proces vaak niet met praten, maar met bewegen. Met staan, ademen, spanning voelen, contact maken. Nog voordat er woorden zijn, laat het lichaam zien wat er speelt. Dat kan confronterend zijn — en tegelijk verhelderend. Dat kan confronterend zijn — en tegelijk verhelderend. Het lichaam liegt niet Veel mensen zijn gewend om te denken over hun gevoelens. We analyseren, verklaren en rationaliseren. Dat kan helpend zijn, maar het laat ook iets buiten beeld: wat er lichamelijk gebeurt op het moment zelf. In bokstherapie werken we met het lijf als ingang. Spanning in de schouders, het vasthouden van de adem, kracht zetten of juist vermijden — het zijn signalen die niet bedacht zijn, maar ervaren. Voor cliënten betekent dit vaak een eerste moment van herkenning: “Dit doe ik dus altijd.” Voor professionals biedt het een directe observatie van patronen die in gesprek soms verborgen blijven. Ervaren in plaats van uitleggen Een belangrijk verschil met gesprekstherapie is dat inzichten niet alleen worden uitgelegd, maar ervaren. Door fysieke oefeningen ontstaat er ruimte om te voelen: waar grenzen liggen hoe iemand reageert onder druk wat kracht en kwetsbaarheid in het lichaam doen Die ervaring blijft vaak langer hangen dan woorden alleen.Van ervaring naar betekenis Wat in bokstherapie gebeurt, blijft niet op het fysieke niveau hangen. Juist door de ervaring ontstaat er taal. Reflectie. Bewustwording. Voor cliënten kan dat betekenen dat emoties beter te plaatsen zijn. Voor professionals geeft het een verdiepend perspectief op gedrag en coping.

Tot slot

Bokstherapie is geen vervanging van praten, maar een aanvulling. Het lichaam vertelt een verhaal — en samen zoeken we naar de betekenis ervan.