Hoe een lichaam beweegt vertelt meer dan woorden ooit kunnen zeggen

Je kent het vast. Die verjaardag waar je staat met een glas in je hand, een glimlach op je gezicht en een gesprek dat nergens over gaat. Of die pauze op het werk waarbij je keurig antwoord geeft op de vraag hoe het met je gaat. Ja hoor, goed. Druk, maar goed. Thuis, als er gevraagd wordt hoe je dag was: Prima. Comfortabel. Veilig. En tegelijkertijd ver weg van werkelijk gezien worden. We zijn er goed in geworden. Die oppervlaktelaag bewonen alsof het thuis is. En misschien is het dat ook wel geworden. Zo vertrouwd dat we vergeten zijn dat er meer is.

Wat je lijf al weet voordat je mond het zegt

Maar ondertussen beweegt het lichaam gewoon door. Onafhankelijk van wat we zeggen of niet zeggen. Schouders die omhoog kruipen als iemand binnenkomt. Een borst die smaller wordt als er iets pijnlijks ter sprake komt. Ogen die wegglijden als de vraag te dichtbij komt. Een lach die iets te snel volgt, puur vanuit automatisme. Niet omdat je iets oprecht leuk vindt Je kunt woorden kiezen. Je kunt een verhaal vertellen. Maar hoe je lijf zich beweegt dat kies je niet. Dat is eerlijker dan wat dan ook. En als je leert kijken, écht kijken, dan vertelt dat lichaam je zoveel meer dan de woorden die gezegd worden.

Voelen is niet vaag. Het is onbekend.

Voor sommige mensen blijft voelen een vaag begrip. Laat staan je gevoelens vertalen naar taal en deze delen met een ander. Ik zeg nu vaag, maar eerlijk gezegd denk ik dat het vooral onbekend is. Of te kwetsbaar. Het is er zo ingeprogrammeerd: niet zeuren. Het valt wel mee. Lekker luchtig houden. Sterk zijn, doorzetten, niet aanstellen, niet overdrijven. Niet teveel mee bezighouden, dan gaat het vanzelf wel weer over. En op een bepaalde manier werkt dat ook. Is het functioneel, maar tijdelijk. Tot het lichaam besluit dat het genoeg is geweest en z’n eigen verhaal begint te vertellen. In de vorm van spanning die niet meer weggaat. Vermoeidheid die dieper zit dan slaaptekort. Klachten die je op dat moment niet direct kunt plaatsen en er toch zijn.

De klachten die bij therapeuten komen

Die klachten komen uiteindelijk ergens terecht. Bij een huisarts, een fysiotherapeut, een therapeut. Iemand die moet helpen het te verhelpen. En dan is het de vraag: kijk je naar het symptoom, of naar wat eronder ligt? Zodra je oog hebt voor het lichaam; voor de klank van een stem, de manier waarop iemand de kamer binnenkomt, hoe iemand beweegt als het gesprek ergens over gaat dat ertoe doet. Dan kan het opeens ergens anders over gaan. Niet over de klacht. Maar over wat de klacht draagt, het verhaal dat eronder ligt. Wie ben je echt? Wat heeft je geraakt? En wat mag er niet gezien worden of dient er als je heel eerlijk bent gezien te worden?

Bij een goede bokstherapeut gaat het niet over de oppervlakte.

Dat is precies wat bokstherapie zo bijzonder maakt. Het gaat niet over leren boksen. Het gaat niet over sport of conditie of een goede rechte stoot. Het gaat over wat er gebeurt als het lichaam in beweging komt. Als je niet meer kunt verbergen wat er leeft, omdat bewegen eerlijker is dan praten. Bij een goede bokstherapeut gaat het over hetgeen wat je in de diepte raakt. Dat stukje dat zichzelf als vanzelfsprekendheid maskeert. Voor jezelf en voor anderen. Dat stukje waarvan je denkt dat het niet zo belangrijk is en dat ondertussen alles kleurt. Je lijf beweegt zich zoals jij je voelt. Dat kun je niet maskeren. Want dan is het contact niet echt.

De bokstherapeut als spiegel

Als bokstherapeut leer je dit haarfijn aanvoelen. Je staat open voor de ander. Je biedt ruimte, niet door te duwen of te sturen, maar door aanwezig te zijn. Je hebt aandacht voor wat zich aandient, in de beweging van de ander én in je eigen lijf. Want ook jij als therapeut gebruikt je eigen lichaam als informatiebron. Je leert onderscheid maken: wat is van mij, en wat komt van de ander? Je leert vertrouwen op je eigen waarneming, je gevoel, je intuïtie en hoe je die kunt inzetten om de ander stil te laten staan bij zichzelf. Een spiegel. Een confrontatie. En een nieuwe weg om ‘gewoon’ te zijn wie je bent. Dat is bokstherapie. En dat is wat we bij De Academie voor Bokstherapie overdragen aan iedereen die dit vak wil leren.

Mag het bij jou ergens over gaan?

Als je herkent wat hier staat en je voelt dat contact, beweging en echtheid belangrijk voor je zijn kijk dan eens verder onder het kopje opleidingen op onze website. Van korte cursus tot vakopleiding of prachtig mooi traject voor persoonlijke ontwikkeling omdat je nieuwsgierig bent hoe je nog verder kunt groeien. Je bent van harte welkom om je vraag te stellen of iets van ons aanbod te volgen. Wij kijken er naar uit om je te echt te mogen ontmoeten